Ked'm

Kadın Doğulmaz, Kadın Olunur ( Simone de Beauvoir )

2009-10-30T11:27:00.000-07:00

"Ya bir kaideye koyulup, mitik bir biçimde dünyanın üstüne yükseltiriliz; saf ve iyi olan herşeyin şiirsel temsili haline getiriliriz, önünde saygıyla eğilenecek ve hürmet gösterilecek Tanrıçalar, erkeğin en derin korkularının gizemli projeksiyonlarıyızdır, uzaktan tapınılırız ama bize insan eli dokunamaz, bakire ve ahirizdir. Ya da düşük ve şehevi olanın sembolleri, denetlenemez bir şehvetin, isteklerin ve ihtiyaçların harekete geçirdiği, hayvanlığa yakın, ete ve kemiğe gelip vücut bulmuş Havvalarızdır. İster estetik - dinsel öteki, gündelik hayatın hercümercinin üstündeki idealleştirilmiş figürler olarak temsil edilelim, ister şehevi, doğayla aynı seviyede, vahşi, terbiye edilmemiş şehevi bedenlik, babanın yasasının mu'temedleri, erkeğin uygarlaştırıcı ve üretken etkisine ihtiyaç duyan, yeri medeni kurumlarca emredilenler olarak temsil edilelim, her iki durumda da insani düzene dahil edilmiş olma onuruna nail olamamışızdır."

Tina Chanter

...

2009-06-20T12:58:00.000-07:00

yağmur altında şemsiyesi kapalı adamlar
ve başka yağmurlarda
durmadan kaybolan çocuklar...
o çocuklar
o yağmurlardan
o adamlarla kurtulacaklar

Akgün Irgat

mASA dA mASAYMIS hA !

2008-11-25T15:00:00.001-08:00

Adam yasama sevinci içinde
Masaya anahtarlarini koydu
Bakir kaseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasini koydu
Pencereden gelen isigi koydu
Bisiklet sesini çikrik sesini
Ekmegin havanin yumusakligini koydu
Adam masaya
Aklinda olup bitenleri koydu
Ne yapmak istiyordu hayatta
Iste onu koydu
Kimi seviyordu kimi sevmiyordu
Adam masaya onlari da koydu
Üç kere üç dokuz ederdi
Adam koydu masaya dokuzu
Pencere yanindaydi gökyüzü yaninda
Uzandi masaya sonsuzu koydu
Bir bira içmek istiyordu kaç gündür
Masaya biranin dökülüsünü koydu
Uykusunu koydu uyanikligini koydu
Toklugunu açligini koydu.
Masa da masaymis ha
Bana misin demedi bu kadar yüke
Bir iki sallandi durdu
Adam ha babam koyuyordu.

Edip CANSEVER

sARHOŞ oLUN !

2008-11-16T06:52:00.000-08:00

Her zaman sarhoş olmalı. Herşey bunda: Tek sorun bu.

Omuzlarınızı ezen, sizi toprağa doğru çeken Zaman' ın

korkunç ağırlığını duymamak için, durmamacasına sarhoş olmalısınız.

Ama neyle? Şarapla, şiirle ya da erdemle, nasıl isterseniz.

Ama sarhoş olun.

Ve bazı bazı, bir sarayın basamakları, bir hendeğin yeşil

otları üzerinde, odanızın donuk yalnızlığı içinde,

sarhoşluğunuz azalmış ya da büsbütün geçmiş bir durumda

uyanırsanız, sorun yele, dalgaya, yıldıza, kuşa, saate sorun,

her kaçan şeye, inleyen, yuvarlanan, şakırdayan, konuşan her

şeye sorun, "saat kaç" deyin; yel, dalga, yıldız, kuş, saat

hemen verecektir karşılığını: "Sarhoş olma saatidir...

Zamanın inim inim inleyen köleleri olmamak için sarhoş

olun durmamacasına! Şarapla, şiirle ya da erdemle, nasıl

isterseniz.

Charles Pierre Baudelaire

gÖÇEBE bULUŞMASI

2008-11-16T05:04:00.000-08:00

Kır yoksullarının ( barbarların ! ) kıyıdan kuşattığı kenti, soysuz ( her dönem soysuz ) bezirganlık, insanı yücelten değerlerden yoksun bırakmış, içeriden çürütmüş ve çökertmişti. Hane' ler apartıman, apartımanlar apartman oldu. Bu süreç kaç yılda tamamlandı, hız şaşırtmıyor mu? Ve piçler, kent piçleri ! Birleşik bezirgan uygarlıkları; devleşmiş kasabalar. Kentin huyu, insandan hep birşeyler ister. Almadan veremez, yapısına aykırı, bütün dirimsel enerjisini tüketir o yüzden, yaşam enerjisini. Kent: canlı ceset mezarlığı. Kent, yani yapay hayat, doğanın hayatından burada ayrışır. Doğada amaç yoktur, fayda da doalyısıyla yoktur. O nedenle sonsuz vericidir. Çünkü iktidar yoktur; aslanla kuşun varlığı yalnızca bir oluştur. Kent ise iktidar örgütlenmesidir ve o nedenle amansız bir amaçlılık taşır. Amaç, daima iktidarı özler, tersi de öyle. Öldürücü bir tutku...

Mahmut Temizyürek

KiTaP - MeDuSa iLe BiRLeşMeK

2008-08-14T21:35:00.001-07:00

YaLnıZ BiR oPeRa

2008-07-13T03:32:00.000-07:00

Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda
Yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim
Oysa bilmediğin birşey vardı sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim

İmrendiğin, öfkelendiğin
Kızdığın, ya da kıskandığın diyelim
Yani yaşamışlık sandığın
Geçmişim
Dile dökülmeyenin tenhalığında
Kaçırılan bakışlarda
Gündeliğin başıboş ayrıntılarında
Zaman zaman geri tepip duruyordu.
Ve elbet üzerinde durulmuyordu.
Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun,
Biraz daha fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.
Başlangıçta doğruydu belki.
Sıradan bir serüven, rastgele bir ilişki gibi başlayıp,
Günden güne hayatıma yayılan, varlığımı ele geçiren,
Büyüyüp kök salan bir aşka bedellendin.
Ve hala bilmiyordun sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim
Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana
Bütün kazananlar gibi
Terk ettin.

Yaz başıydı gittiğinde, ardından,
Senin için üç lirik parca yazmaya karar vermistim.
Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim.
Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim durdum.
Çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.
Sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu
Yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından
Kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine
Çerçevesine sığmayan
Munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine
Lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu.

Yaz başıydı gittiğinde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti Mayıs.
Seni bir şiire düşündükçe
Kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi
Ucucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma.
Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük
Usulca düşüyordu bir kağıt aklığına,
Belkide ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.
Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha.
Aşk mıydı, değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi?
'Eylül'de aynı yerde ve aynı insan olmamı isteyen' notunu buldum kapımda.
Altına saat: 16.00 diye yazmıştın, ve 16.04'tü onu bulduğumda.
Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını
Takvim tutmazlığını
Aramızda bir düşman gibi duran zamanı
Daha o gün anlamalıydım
Benim sana erken
Senin bana geç kaldığını.

Gittin. Koca bir yaz girdi aramıza. Yaz ve getirdikleri.
Döndüğünde eksik, noksan bir şeyler başlamıştı.
Sanki yaz, birbirimizi görmediğimiz o üç ay,
Alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan, olmamıştı, eksik kalmıstı.
Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış arkadaşlığımıza.
Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi
bakışıyorduk.
Sanki ufacık bir şey olsa birbirimizden kaçacaktık.
Fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki.
Zamanla gözlerimiz açıldı, dilimiz çözüldü güvenle ilerledik birbirimize.
Gittin. Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza.
Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.
Şimdi biz neyiz biliyor musun?
Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.
Birbirine uzanamayan
Boşlukta iki yalnız yıldız gibi
Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz
Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca
Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız
Ne kalacak bizden?
Bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim şu kırık dökük şiirim
Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında
Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden
Bizden diyorum, ikimizden
Ne kalacak?

Şimdi biz neyiz biliyor musun?
Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları gibiyiz.
Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada
Bir şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilmeyen çocuklar gibi
Ve elbet biz de bu aşkta büyüyecek
Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz.

Kış başlıyor sevgilim
Hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor
Bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan
Oysa yapacak ne çok şey vardı
Ve ne kadar az zaman
Kış başlıyor sevgilim
İyi bak kendine
Gözlerindeki usul şefkati
Teslim etme kimseye, hiçbir şeye
Upuzun bir kış başlıyor sevgilim
Ayrılığımızın kışı başlıyor
Giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.

Kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak,
Yazıya oturup sonu gelmeyen cümleler kurmak,
Camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak....
Böyle zamanlarda her şey birbirinin yerini alır
Çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır
İçimizdeki ıssızlığı dolduramaz hiçbir oyun
Para etmez kendimizi avutmak için bulduğumuz numaralar
Bir aşkı yaşatan ayrıntları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz
Çıplak bir yara gibi sızlar paylastığımız anlar,
Eşyalar gözünüzün önünde durur birlikte yarattığınız alışkanlıklar
Korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara,
Çağrışımlarla ödeşemezsiniz.

Dışarda hayat düşmandır size
İçeride odalara sığamazken siz, kendiniz
Bir ayrılığın ilk günleridir daha
Her şey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkta
Gün boyu hiçbir şey yapmadan oturup
Kulak verdiğiniz saat tiktakları
Kaplar tekin olmayan göğümüzü
Geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç
Suyu boşalmış bir havuz, fişten çekilmiş bir alet kadar tehlikesiz
Bakınıp dururken duvarlara
Boş bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çicek,
Unutulmuş bir oyuncak, eski bir çerçeve gibi, hani,
Unutsam eşyanın gürültüsünü, nesnelerin dünyasında
Kendime bir yer bulsam, dediğimiz zamanlar gibi
Kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar gibi
Yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutkunluk haline, bir trafik kazasına,
Başımıza gelmiş bir felakete, iskenceye çekilmeye, ameliyata alınmaya
Kendimizi hazırlar gibi.

Yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi
Ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,
Ve kazanmış görünürken derinliğimizi
Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde
Bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar
O tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi
Hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar
Göremeseniz de, bilirsiniz
Hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kadar.

Bana zamandan söz ediyorlar
Gelip size zamandan söz ederler
Yaraları nasıl sardığından, ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden.
Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden.
Hepsini bilirsiniz zaten, bir işe yaramadığını bildiğiniz gibi.
Dahası onalar da bilirler.
Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler, öyle düşünürler.
Bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak, sırtınızdaki
hançeri çıkartmak, Yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden karşılaşmak
kolay değildir elbet.
Kolay değildir bunlarla baş etmek, uğruna içinizi öldürmek.
Zaman alır.
Zaman alır sizden bunların yükünü
O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, açılar dibe
çöker.
Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir.
Bir yerlerden bulunup yeni mutluluklar edinilir.
O boşluk doldu sanırsınız
Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir.

Gün gelir bir gün
Başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide
O eski ağrı
Ansızın geri teper.
Dilerim geri teper.
Yoksa gerçekten bitmissinizdir.

Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır anlamları, önemi
kavranır.
Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini kazanır.
Yokluğu derin ve sürekli bir sızı halini alır.
Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık
Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan
Her şeye iyi gelen zaman sizi kanatır
Ölmuş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla
Günlerin dökümünü yap
Benim senden, senin benden habersiz alıp verdiklerini
Kim bilebilir ikimizden başka?
Sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmış
Bir ilişkiyi, duyguların birliğini,
Bir aşkı beraberlik haline getiren kendiliğindenliği
Yani günlerimiz aydınlıkken kaçırdığımız her şeyi bir düşün
Emek ve aşkla güzelleştirilmiş bir dünya
Şimdi ağır ağır batıyor ve yokluğa karışıyor
Orada olmuş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla
Bunlar da bir işe yaramadıysa
Demek yangından kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda.

Bu şiire başladığımda nerde,
Şimdi nerdeyim?
Solgun yollardan geçtim.
Bakışımlı mevsimlerden
İkindi yağmurlarını bekleyen
Yaz sonu hüzünlerinden
Gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim
Geçti her cağın bitki örtüsünden
Oysa şimdi içimin yıkanmış taşlığından
Bakarken dünyaya
Yangınlarla bayındır kentler gibiyim:
Çicek adlarını ezberlemekten geldim
Eski şarkıları, sarhoşların ve suçluların
Unuttuklarını hatırlamaktan
Uzun uzak yolları tarif etmekten
Haydutluktan ve melankoliden
Giderken ya da dönerken atlanan esiklerden
Duyarlığın gece mekteplerinden geldim
Bütünlemeli çocukluklarıyla geçti
Gençliğimin rüzgara verdiğim yılları
Gökummaların ve içdökmelerin vaktinden geldim.

Bu şiire başladığımda nerde,
Şimdi nerdeyim?
Yaram vardı, bir de sözcükler
Sonra vaat edilmiş topraklar gibi
Sayfalar ve günler
Işık istiyordu yalnızlığım
Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum
İlerledikçe...Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde
Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü daha şiir bitmeden.
Karardı dizeler.
Aşk...Bitti. Soldu şiir.

Büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden
Daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım
Ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde
Ask yalnız bir operadır, biliyordum:
Operada bir gece uyudum, hiç uyanmadım.
Barbarların seyrettiği trapezlerden geçtim
Her adımda boynumdan bir fular düşüyordu
El kadar gökyüzü mendil kadar ufuk
Birlikte çıkalan yolların yazgısıdır:
Eksiliyorduk
Mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim
Her otelde biraz eksilip, biraz artarak
Yani çoğalarak
Tahvil ve senetlerini intiharlarla değiştirenlerin
Birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarında
Ağır ve acı tanıklıklardan
Geçerek geldim. Terli ve kirliydim.
Sonra tımarhanelerde tımar edilen ruhum
Maskeler ve çiçekler biriktiriyordu
Linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de...
Korsan yazıları, kara şiirleri, gizli kitapları
Ve açık hayatları seviyordu.
Buraya gelirken
Uzun uzak yollar için her menzilde at değiştirdim
Atlarla birlikte terledim yolları ve geceleri
Ödünç almadım hiç kimseden hicbir şeyi
Çıplak ve sahici yaşayıp çıplak ve sahici ölmek için panayır yerleri...
panayır yerleri...
Ölü kelebekler...
Ölü kelebekler...
Sonra dünyanın bütün sinemalarında bütün filmleri seyrettim.

Adım onların adının yanına yazılmasın diye
Acı çekecek yerlerimi yok etmeden
Acıyla baş etmeyi öğrendim.
Yoksa bu kadar konuşabilir miydim?
İpek yollarında kuzey yıldızı
Aşkın kuzey yıldızı
Sanırsın durduğun yerde
Ya da yol üstündedir
Oysa çocukluktan kalma gökyüzünde hileli zar
Ölü yanardağlar, ölü yıldızlar
Ve toy yaşın bilmediği hesap: ışık hızı.

Aşkın bir yolu vardır
Her yaşta başka türlü geçilen
Aşkın bir yolu vardır
Her yaşta biraz gecikilen
Gökyüzünde yalnız bir yıldız arar gözler
Gözlerim
Aşkın kuzey yıldızıdır bu
Yazları daha iyi görülen
Ben, öteki, bir diğeri ona doğru ilerler
İlerlerim
Zamanla anlarsın bu bir yanılsama
Ölü şairlerin imgelerinden kalma
Sen de değilsin. O da değil
Kuzey yıldızı daha uzakta
Yeniden yollara düşerler
Düşerim
Bir şiir yaşatır her şeyi yaşamın anlamı solduğunda
Ben yoluma devam ederim. Bitmemiş bir şiirin ortasında
Darmadağınık imgeler, sözcükler ve kafiyeler
Yaşamsa yerli yerinde
Yerli yerinde her şey
Şimdi her şey doludizgin ve çoğul
Şimdi her şey kesintisiz ve sürekli bir devrim gibi
Şimdi her şey yeniden
Yüreğim, o eski aşk kalesi
Yepyeni bir mazi yarattı sözcüklerin gücünden
Dönüp ardıma bakıyorum
Yoksun sen
Ey Sanat! Her şeyi hayata dönüştüren.

MURATHAN MUNGAN

KiTaP - RuH AvCıSı

2008-07-02T06:12:00.000-07:00

Ve böylece kaçanı hızı mahvedecek, güçlü olan gücünü arttırmayacak, ulu olan ise kendini bile kurtaramayacak. Ulular arasında cesur olan, gün ışığında çırılçıplak kalacak. Hoquat kitaplarınızda işte böyle yazıyor. Siz hoquatlar arasında bir zamanlar bilge adamlar varmış, ama onları hiç dinlemediniz. ( s. 98 )

Siz beyazlar parça parça olmuş inançlara göre hareket ediyor ve bu yüzden yalnızlık ve vahşete düşüyorsunuz. Kendi arkadaşlarınızı desteklemeye yanaşmazken bir yandan da destek bulamamaktan şikayet ediyorsunuz. Özgürlük çığlıkları atarken bir yandan da kendinizi kendi yarattığınız sınırların içine hapsediyorsunuz. Zorba ile kurbanı ayıran dar çizgide sıkışıp kalmışsınız. Sahtecilik yaparak ve aynı zamanda kendinizi kandırarak, bütün insanlara eşit mutluluk dağıtabilmek için herşeyi göze alabileceğinizi söylüyorsunuz. Ama sadece hiçbir şeyi göze almış olmazsınız. (s. 111 )

Siz, sizi diğer bütün yaşamlardan uzak tutan o yabancı tanrınızı getirdiniz. O, ölümü size kendisinin en büyük hediyesi olarak tanıttı. O, yanılsamalarıyla sizin algılarınızı şaşırtıyor. O' nun ölümünü varolan bütün hayata verdiniz. Siz O' nu ölümle takip ediyor, O' nu ölümle tehdit ediyor ve O' nun ölümcül yerini alabilmek için dua ediyorsunuz. (s. 127 )

Sizin diliniz evrenin yapay akışkanlığını reddeden katı bir zaman duyusu ile dolu. Oysa, benim ırkım bütün evreni tek bir organizma, yaratılışımızın hammaddesi olarak algılıyor. Sizin diliniz ise bu gerçeği ağzınızdan çıkan her kelimede yalanlıyor. Siz evreni yapayalnız parçalara ayırıyorsunuz. Benim ırkım Whitehead' ın ( doğanın yalnızca maddenin hareketinden ya da saf fiziksel enerjinin akışından oluştuğunu savunan, somut matemetiksel fiziği doğanın somut gerçekliği kabul eden İngiliz matematikçisinin ) doğayla ilgili teoremlerinin yanlışlığını ve sizin dilinizin bir ürünü olduğunu hemen anlamıştı. Sizin bilgisayarlarınızı programlayanlar da bu gerçeği biliyorlar ve "çöp içeri - çöp dışarı" diyorlar. Diliniz sizi evrenden soyutlarken benim dilim yaptığım herşeyde çevremle bütünleşmemi ön görüyor. Siz dilinizi oluşturan harflerin nereden geldiğini unutmuşsunuz; o harflerin çevremizi saran evrenin hareketlerini ifade etmeye yarayan ideogramlardan ( kavram yazı ) türediklerini unutmuşuz.

( ... ) Ben sizden daha üstün bir durumdayım, ekonominizin nasıl işlediğini anlayabiliyorum. Ama siz benimkini anlamıyorusunuz. Benim sistemimde, tıpkı hoquatlarda olduğu gibi kibir, saygınlık ve alay yer alır; ama ben kibiri görürüm, saygınlığı görürüm, alayı da görürüm. Ben yaptığım herşeyin ismini ve biçimini bilirim; ruhların güçlerini ve neler yaptıklarını anlayabilirim, işte benim farkım bu.

AKLIM KARIŞTIĞINDA BÜTÜN BENLİĞİMİ DİNLEMEYE VERMEYE ÇALIŞIRIM. BENİM IRKIM HER ZAMAN BÖYLE YAPMIŞTIR. BİZ, AKLIMIZ KARIŞTIĞINDA SESSİZLEŞİR VE ÖĞRENEBİLMEK İÇİN BEKLEMEYE BAŞLARIZ. BEYAZLAR İSE AKILLARI KARIŞTIĞINDA ÇOK GARİP ŞEYLER YAPARLAR, GÜRÜLTÜ ÇIKARTARAK ETRAFTA KOŞUŞTURMAYA BAŞLARLAR. AMA BU HAREKETLERİ KARIŞIKLIĞI ÖYLESİNE ARTTIRIR Kİ, ARTIK KENDİLERİNİ BİLE DURDURAMAZ HALE GELİRLER.

Ruh Avcısı _ Frank Herbert

Sarmal Yay.

KiTaP - RuH AvCıSı

2008-06-27T05:12:00.000-07:00

Benim adım Katsuk (...). Ben, hoquat adını verdiğim sizlerden çok daha üstün bir varlığım; ve sizin sayısız arzuları olan duyu sisteminizden çok daha gelişmiş bir yapıya sahibim. Sizi görebilmek için arkama dönüp bakmam gerekiyor; ve baktığımda, hayatlarınızı korkaklık üzerine kurmuş olduğunuzu görüyorum. Varlığınız yargılar, yanılsamalara dayanıyor. Siz sınırsız büyüme ve tüketimin iyi birşey olduğunu söylüyorsunuz; hemen sonra sizin biyologlarınız bunun kansorejen ve ölümcül olduğunu ekliyor. Hangi hoquatı dinlemeliyim? Siz ise hiç kimseyi ve hiçbirşeyi dinlemiyorsunuz, aklınıza gelen herşeyi yapabileceğinizi düşünüyorsunuz; ama böyle düşünürken bile ruhlarınızı sınırlardan kurtarmaya cesaret edemiyorsunuz. ( s. 9 )

... o balık gözleri yağı alınmış gri renkli sütü anımsatırlar ve cansız olmaları gerekirken hala yaşamaya devam edenler arasından gözlerini dikip size bakarlar. ( s. 16 )

Ayı, kurt, kuzgun, kartal - bunlar benim atalarımdı. O zamanlarda onlar insandılar, evet öyleydiler, gerçekten öyleydiler. Hayattan memnun oldukları zaman kutlamalar yaparlar, üzgün olduklarında da ağlarlardı. Bazen de şarkı söylerlerdi. Hoquatlar bizi öldürmeden önce, şarkılarımız herşeyi anlatıyordu. Ben o şarkıları duydum ve eski öykülerin anlattığı oymaları gördüm. Ama yontmalar ne konuşur ne de şarkı söylerler, onlar sadece oturur ve gözlerini dikip bakarlar, öldürürler. VE TÜM ÖLÜLER GİBİ, TOPRAK BİRGÜN ONLARI YOK EDECEKTİR. ( s. 70 )

Charles Hobuhet' in İncil' in Yaratılış bölümü için yorumu;

Ve böylece insan babasını terk edecek, annesini terk edecek; ve onu bedenine bağlayan ruhuna sımsıkı sarılacak; bu bedenin karşısında, başka hiçbir bedenin karşısında olmadığı kadar çıplak kalacak; ve eğer bu çıplaklığın karşısında utanç duyar ve bu kemiği kendi kemiklerinden ayırırsa o zaman eti kapanacak ve bir bütün haline gelecek. Sonra bu adam bir tanrı yaratmış olmasına rağmen, ağır bir uyku sarmaya başlayacak bedenini. Kendisine başka bir yardım eden bulamayınca, insanın bütün isimleri ona verilecek. Ve tanrısı cennetten atacak onu, ki aşağıdaki bütün hayvanlar benliklerini bulmaya çalışırlarken onu çağırsınlar. Yaşayan ruh, onun adı olacak. Bütün sığırlar ve kümes hayvanları, bütün yaratıklar, öz maddenin nasıl yaşayan bir ruh haline geldiğini görmeleri için insana verilecekler. Ve insan onu meydana getirenden ayrıldığı için sadece ismini söyleyecek ve en çok bundan medet umacak. Oysa Alkuntam şöyle demişti; İYİ OLMADIĞIN İÇİN ÖLECEKSİN; YAŞAYAN HERŞEY SENİN BEDENİNLE BÜTÜNLEŞECEK VE CENNETTEN AYRILACAKSIN. CENNETTEN AYRILINCA İNSAN HALİNE GELECEKSİN. ( s. 88 )

Sizin sözcükleriniz sadece yanılsamaların sürüp gitmesine yarıyor. Beynimi bana yabancı inançlarla pıhtılaştırıyorsunuz. Benim soyum, İnsan' ın hayatının diğer bütün hayvanların iyi niyetine bağlı olduğunu öğretegelmiştir; oysa siz, bu öğretiyi aktaran ayini yasakladınız, ve böyle düşünceler yüzünden cezalandırılacağımızı söylediniz. Şimdi ben size soruyorum, ŞU ANDA CEZALANDIRILAN KİM? ( s. 96 )

Ruh Avcısı - Frank Herbert

Sarmal Yay.

KİtAP - LaDeSçi

2008-05-09T13:29:00.000-07:00

"Bir, birisini sevdiğinizi unutmak istemiyorsanız, onunla etkileşimlerinizden bir kar elde etmeyi unutmalısınız. İki, sevdiklerimizi sevdiğimizi aklımızda tutmak, bazen ladesli olduğumuzu aklımızda tutmaktan daha zordur. Ve üç, sevdiklerimizi kandırmak, onlara karşı dürüst olmaktan her zaman daha kolaydır. Ne yazık ki."

= = = = =

"İnsan kitap okurken yaşar. Yaşarken okumalı. Aslında bütün bir yaşam bir kitaba benzer bazen. Yaşamı da bir kitap gibi toptan alırsın eline ve birgün toptan bırakırsın ama onu sayfa sayfa okuyabilirsin. Ve hiçbir kitabın seni kandırmasını, sana yalan söylemesini istemezsin."

= = = = =

"Güçlü ve vicdansız bir efendi açıkça döver sizi, akıllı, ahlaksız ve sinsi birileri ise sessizce kandırır herkesi. "

= = = = =

"... Dil ve oyun, eti düşünen- el' e dönüştürmüştür. Oynamayı sever insanoğlu, yaşamı oyuna kara dönüştürmek ister. Başlangıçta "1 Nisan" bir kandırma oyunuydu mesela. 1 Nisan' da şaka yapıp dostlarımızı kandırırdınız, öyle bedavaya. Sonra bunu kara dönüştürdük, 1 Nisanlarda "Dolma kalemini versene" dedik, dolmakalemi cebimize attık. Bedava oynamak yerine kar ettik."

= = = = =

"Tercihler ve aşklar yaşamın kerteriz defterinde mi? Kitaplar ve defterler size aşkın ne olduğunu anlatabilir ama içinizdeki aşkın ne olduğunu ancak siz bulacaksınız. Belki gerçeği göreceksiniz, belki kendinizi kandıracaksınız. Her konudaki ladesi bu konuda da oynayacaksınız. Ya da "nikahta keramet var" deyip, kendi gerçeğinizi bulma işini dış etmenlerin sorumluluğuna atacaksınız"

= = = = =

"... Ladesçilik milli bir oyunsa eğer, yeri geldiğinde birileri oyunbozanlık etmeli. "

= = = = =

Kitabımı, içeriğinden habersiz olarak bir sahaftan aldım. Onu elime ilk aldığımda çok eski bir basım gibi gelmişti. Bitişinde basım tarihine baktım; 2006 - İki yılda "olmuşsun sen" kitapcık dedim. Nasıl insan olgunlaştıkça gözlerindeki yorgunluk ele verir onu, Ladesçi' de iki yılda yerleştiği alanda öyle olgunlaşmış bir giysi giymişti işte üzerine.. Yanlış anlaşılmasın, eski ya da yırtık değil sayfaları; başka bir havası var, Ladesçi Cemil gibi, Sayfacı Raif gibi... ( D.Ö )

= Adorno =

2008-04-05T20:37:00.001-07:00

Genç olduğunu iddia eden fakat bütün tepkilerinde eskilerden çok daha kaşarlanmış olduğunu gördüğümüz bir kuşak var karşımızda ...

Adorno

MACHİAVELLİ

2008-04-05T20:29:00.000-07:00

Ne kadar zavallısınız bazen. .. Şefkat makyajı yapılmış suratlardaki kurnaz tebessümler unutturuyor hemen öfkenizi. O tebessümlerin yerleştiği yalancı ağızlardan sizi sindirmek için alev topu gibi yükselen kükreyişler karşısında titriyorsunuz hemen. Sesiniz soluğunuz kesiliyor, donup kalıyorsunuz. Korkuyla bağlısınız onlara. Değiştirme riskini göze alamadığınız patronlarınızdan, "şanslı" ordularınızın başkumandanlarından, devlet başkanlarınızdan ödünüz kopuyor. İnanıyorsunuz onlara. Anlamıyorsunuz bir türlü "miş" gibi yaptıklarını. Verdikleri sözleri tutacaklar'mış' gibi davranıyorlar ama asla ne dediklerini hatırlamıyorlar. Çocuklarınızı koparıyorlar sizden, bilerek öldürüyorlar; sonra sizinle birlikte arkalarından merhametliler'miş' gibi, gözyaşı döküyorlar. İyiliğiniz için'miş' gibi 'tebaa' olmanızı istiyorlar; dilinizi konuşmayanı, sizi temsil eden kumaş parçasını elinde dalgalandırmayanı dışlamanız hatta giderek ortadan kaldırmanızı arzuluyorlar. Yaşadığınız yerlerde "siz size" kaldığınızda daha mutlu olacağınıza inandırmaya çalışıyorlar sizi.Size bunları yapıyorlar çünkü varlıklarını sürdürmeye ihtiyaçları var. Estirdikleri rüzgarlara göre şekil alan siz kalabalıklardan besleniyorlar. Sayenizde elde ettikleri güçten ve bu gücün getirdiği ayrıcalıklardan bür türlü vazgeçmek istemediklerinden "devlet", "ulus" kelimelerini düşürmüyorlar dillerinden. (....) Olmadığınız halde sizi 'ezeli ve ebedi kahramanlar' ilan ediyor, bununla da yetinmeyip aranızdan "illegal katil kahramanlar' çıkarıyorlar. Kendilerinin bizzat yapmaları halinde açık nefretinizi kazanmalarna neden olacak 'kanlı eylemleri' o illegal katil kahramanlara' yaptırıyorlar işte...Hep vardılar. Yüzyıllar boyunca başka başka yerlerde yaşadılar, farklı diller konuştular, değişik topluluklara hükmettiler. Hiç değişmediler, hep aynıydılar (.... )

K Dergisi, Perihan Özcan, Machiavelli, Sayı: 56

2008-04-05T20:28:00.001-07:00

(... )
Antik Yunan bilgeliğinde bize ulaşan bu kırık dökük seslerden bir bilgelik nostalgiası sunmaya çalıştım. Bitirirken sözlerime nasıl bir duygunun eşlik edeceğimi biliyorum: Hüzün. Kendi benimi hakikate hazırlayacak sabır, özen ve çaba içinde olmadım. Hakikatin nitelendirdiği bir yaşam biçimini istememe gibi soylu bir kaygım da olmadı. Ruhumu hakikati arayacak bir tutku sarmadı. Sevecek kadar uzun durmadım şeylerin kıyısında. Anlamadığım bir telaş ile koşturup durdum. Düzeni ve hızı ayarlanmış bir elde etme kargaşasına öylesine katıldım. Bu standartların dışında kalma korkusu ile bir an yavaşlayıp ne olur ya? sorusunu sormadım. Önüme konulanı tüketiyorum. İzle denileni izliyorum. Umutlanmıyorum bile. Bana sunulanların dışına bir şey istemeyi bilmiyorum. Ölümden korkuyorum. Korkumu derinlemesine duyumsayacak bir varoluş anına da sahip olamadım. Çünkü ölümü televizyonda tanıdım. Yüzlerce ölümü bir arada gördüğümde ise kanal değiştiriyorum. Kendi ego' mun gür sesinde sağır olduğum için haksızlıklara karşı yükselen çığlıkları duyamıyorum. Gönülleri cam eşya gibi kırıyorum. Yenisi kolayca alınır düşüncesiyle. Dünyanın yakılıp yıkılmasına aldırmıyorum. Nasıl olsa yenisi alınır diye. Yaşamayı bilmiyorum. Bildiklerim yaşam bilgeliğine uzak şeyler. Bir kimyasal etkileşimini formüllere dökebilirim. Ünlü bir mankenin ilk sevgilisinin adını bir çırpıda söyleyebilirim size. Ancak kendimi bilmiyorum. Buna üzülmüyorum da. Çünkü böyle bir fırsatı görecek yavaşlık yok yaşantımda. Aslında ne coşkularımın, ne sevgimin ne de acılarımın adını biliyorum. Kurtulmak için bir çabam da yok. Neyi beklediğimi, ne tür bir umut taşımam gerektiğini de bilmiyorum. Aslında kör olduğumu anladım. Benim gibi körlere çağdaş insan diyorlar yeniden görmek olanaklı mı? Belki.. Belki beklediğimi bile bilemedim kutsal bir ışık ruhuma düşer, belki..

Ertuğrul R. TURAN

Doğu - Batı ( sayı: 40, yıl: 10 )

Batı İnsanı

2008-04-05T20:27:00.001-07:00

" Batı kültürünün kökeni Eski Yunan ve Musevi kültürüne dayanır. Bu her iki kültürde de hedef insanı daha iyi, daha eksiksiz, daha mükemmel yapmaktı. Batı insanının eksiksizliğinde, mükemmelliğinden daha önce maddesel şeylerin eksikliğini, mükemmelliğini aldı. Daha mükemmel şeyler yapmak için bilgisini çoğalttı. Bugün Batılı insan hastalıklı bir biçimde duygulanmak yeteneğini yitirmiştir. Bu nedenle de kuşkudan, tasadan, ruhsal yıkıntıdan kendini kurtaramıyor. Hala mutluluk, bireycilik, özgür girişim gibi bir takım ezberlenmiş lakırtılar ediyor ama aslında hiçbir hedefi yok. Niçin yaşıyorsun, diye bir sorun bakalım. Yanıt vermekte güçlük çekecek. Kimisi çoluk çocuğu için yaşadığını söyleyebilir. Kimisi yaşamın keyfini çıkarmaktan ya da para kazanmaktan bahsedebilir. Aslında kimse niçin yaşadığını bilmiyor. Bütün istediği yalnızlıktan kurtulup güvenini sağlamaya çalışmak."
Erich Fromm

KiTAP - WiToLd GoMBRoWicZ

2008-04-05T20:23:00.001-07:00

KOSMOS

Fransız yazar ve yayımcı Maurice Nadeau'nun 'Onu durmadan keşfediyoruz, onu keşfetmek hiç sona ermiyor. Ve onun sayesinde durmadan kendimizi keşfediyoruz,' dediği Witold Gombrowicz yirminci yüzyılın en büyük, en özgün, en ilginç yazarlarından biri. 1904 yılında Polonya'da doğan Witold Gombrowicz ilk kitabını 1933 yılında yayımladı. 1939 yılında geziye gittiği Arjantin'de, İkinci Dünya Savaşı'nın çıkması üzerine 1963 yılına kadar yaşadı. 1965 yılında Vence'da (Fransa) öldü. Kosmos'un konusu çok yalın: İki genç, bir kır evine pansiyoner olarak yerleşirler, orada tanıdıkları üç çiftle bilikte bir kır gezisine giderler. Bir ağaca asılmış bir serçenin, tavandaki ok biçiminde bir çatlağın, bir portakal kabuğuna batırılmış bir tüyün, duvara çakılmış bir çivinin birbiriyle ilişikisi nedir? Roman kahramanının, evin kedisini boğup bir duvara asmasının, öteki nesnelerle ne gibi bir ilişki mi neden olmuştur? Temel izleği 'suç ve ceza' olan bir sözde polisiye romanda yazar, insan zihninin, insan ruhunun karmaşık labirentlerinde gezintiye çıkıyor. Kosmos ile 'Formentor' ve 'Uluslararası Yazın Ödülü'nü alan bu büyük yazarın, başta Ferdydurke ve Trans-Atlantik olmak üzere öteki başyapıtlarını da okurlarımıza sunmaktan büyük bir kıvanç duyacağız.

Atilla İlhan

2008-04-05T20:20:00.000-07:00

Tut ki gecedir…Karanlık sıvaşır ellerine camlardan. Birden kırmızıya

döner trafik ışıkları. Kükürtlü dumanlar yükselir korkuya batmış cam

kırığı adamlardan. Tehlikeye büyür sakalları.

Tut ki gecedir…İhbarlar birer sansar, bir telefondan bir telefona

atlar. Yeraltı örgütleri tetik üstünde, adres değiştirmiş silah

kaçakçıları. Fahişeler birbirinden kuşkulanır.

Tut ki gecedir…Katiller huzursuz, hırsızlar sinirli, hainler ürkekçedir.

Elleri telefona kendiliğinden uzanır. İhanete gece müthiş bir

gerekçedir. İhbarlar birer sansar, bir telefondan bir telefona atlar.

İhanet bir bilmecedir.”

Atilla İlhan

...

2008-04-05T20:17:00.001-07:00

(...) Bir şeyin kendisi olduğunu söylemek, böyle bir söyleşiyi olanaklı biçime dönüştürmek için o şey' in yakınında durmaktan daha çarpıcı ne olabilir ki? Bir şey' i parladığı anlarda görürüz. Bir şeyi yakınlaştıran onu görmektir. Ancak parıltılar yanıltıcı da olabilir. Çoğu zaman da öyledirler. Parladığı anda bir şey' i tümüyle gördüğünüzü ve bu tek bakışta onu tükettiğinizi varsayarsınız. Bu bilginin tüketiliciliği o şeyi sıradanlaştırmaya yeter. Yeni bir şey ararız tüketmek için. Ne yanılgı ! Geride bıraktığımız şey, ne olduğuna ilişkin tüm ip uçları ile sessizliğe gömülür. Küser ve geri çekilir. Modern insanın şeylerle ve insanlarla ilişkisi ne yazık ki böyle. Sömürü düzeni içine yerleştirilmemiş tek bir şey yok. Şeylerin ve insanların ne olduklarını açacağı "alan" ortadan kaldırılmış gibi. Bu sıradanlaştırma ( nesneleştirme ) sürecinde sevgi ve barış da kendine düşen payı almıştır. (...) Sevgilinin yakınında duramıyoruz. Ele geçirme ustası olan modern insan aynı zamanda elden çıkarma ustası da oldu. Düzen böyle işliyor. Hastalıklı bir tutkuyla ya da kurnaz bir hamle ile ele geçirilen ve sevgili tahtına oturtulan "şey" ( nesne ve özne' den daha özenli bir sözcük ), içinde patladığı haz ve hoşnutluk anının tüketmesini izleyen anda hızla elden çıkarılır.

Ertuğrul R. TURAN

Doğu - Batı ( sayı: 40, yıl: 10 )

KiTaP - ORuç AruOBa

2008-04-05T20:12:00.000-07:00

Oruç ARUOBA - İLE

Sevgi' yi formüle edebilir misin? Belki yazarsın belki düşünürsün belki düşünüşlerinde iç çeker yeniden siler, koparır, yapıştırırsın ama sevgili' yi tanımlarla "yaşayamaz"sın. O sadece akar içinde, bazen yanıltır, kızdırır bazen dünyanın en mantıklı adamı yapar seni. Ama elini uzatıp tuttuğunda... Hesaplayamazsın nereye nasıl gideceğini..Oruç Aruoba kitabıyla savuruyor işte bizi "olan" "olması istenen" "olamayan" yaşanmışlıklara; ama iş yaşantıya gelince silinecek elbet hafızalarımızdan kitapta yer alan güzel - akılcıl değinmeler.. Hep deneyeceğiz hep yenileceğiz ama belki bu sefer daha iyi yenileceğiz

**Hep denedin

Hep yenildin

Olsun,Yine dene

Yine yenil

Daha iyi yenil - Samuel Beckett

Oruç Aruoba - İle - Metis Yay., 2006

ORuç AruOBa

Ankara TED Koleji'ni bitirdikten sonra Hacettepe Üniversitesi Psikoloji Yüksek Lisansı'nı aldı. Aynı üniversitede Felsefe Bilim Uzmanı oldu. Felsefe doktorasını tamamladı ve öğretim üyeliği yaptı (1972-1983). Tübingen Üniversitesi (Almanya) felsefe semineri üyeliği (1976-1977) ve Victoria Üniversitesi (Yeni Zelanda) konuk öğretim üyeliğinde bulundu (1981). Çeşitli basın organlarında yayın yönetmenliği, yayın kurulu üyeliği ve yayın danışmanlığı yaptı. Birçok dergide yazı ve çevirileri yayınlandı. Serbest yazar olarak çalışmaktadır.

http://tr.wikipedia.org/

LaRs VoN TRIER

2008-04-05T20:02:00.000-07:00

SıKınTı VeRen YöNeTMeN

Adı, Soyadı : Lars Von Trier

Doğum Tarihi : 30. Nisan. 1956

Doğum Yeri : Kopenhag, Danimarka

Meslek : Yönetmen

Filmleri:Emret Patronum ( 2006 ) Yönetmen, senarist.Manderlay ( 2005 ) Yönetmen, senarist.Sevgili Wendy ( 2005 ) Senarist. Beş Engel ( 2003 ) Yönetmen, senarist, oyuncu.Dogville ( 2003 ) Yönetmen, senarist.Karanlıkta Dans ( 2000 ) Yönetmen, senarist.Dalgaları Aşmak ( 1996 ) Yönetmen, senarist.Krallık II ( 1995 ) Yönetmen, senarist.Avrupa ( 1991 ) Yönetmen, senarist.Epidemic ( 1987 ) Yönetmen, senarist, oyuncu.Suç unsuru ( 1984 ) Yönetmen, senarist.

http://www.biyografi.info/

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Emret Patronum
Tür : Komedi

Gösterim Tarihi : 22 Aralık 2006

Yönetmen : Lars Von Trier

Senaryo : Lars Von Trier

Yapım : 2006, Danimarka / İsveç

Oyuncular: Jens Albinus , Jean-Marc Barr , Casper Christensen , Benedikt Erlingsson , Friðrik Þór Friðriksson , Peter Gantzler , Sofie Gråbøl , Iben Hjejle

Sıradışı çalışmaların altına imza atmayı seven usta yönetmen Lars von Trier, yeni çalışması için yeniden kamera arkasında.İş dünyasının gerçeklerini mizahi bir dille ortaya seren film, şirket sahibi bir patronun şirket başkanı olarak rol yapması için bir aktörü kiralamasıyla başlar. Satmak istediği şirketini yıllar evvel kurduğunda, bir takım gizli işleri saklayabilmek için hayali bir başkanın var olduğunu uydurmuştur. Fakat şimdi şirketine talip olan potansiyel alıcılar, bu varolmayan başkanla görüşmek isteyince işler karışır. Oyunculuk kariyeri sayısız başarısızlıkla dolu olan bir aktörün rol yeteneği ise artık tek çıkış yoludur.Dünya prömiyerini Kopenhag Film Festivali'nde yapan usta yönetmenin yeni filmi, iş dünyasının 'kurnaz' çarklarına sokulan eleştirel bir çomak gibi...

http://www.beyazperde.com/

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Dogville

Tür : Gerilim / Dram

Gösterim Tarihi : 5 Aralık 2003

Yönetmen : Lars Von Trier

Senaryo : Lars Von Trier

Görüntü Yönetmeni : Anthony Dod Mantle

Yapım : 2003, Danimarka / İsveç / Fransa , 177 dk.

Oyuncular Nicole Kidman (Grace) , Harriet Andersson , Lauren Bacall (Ma Ginger) , Jean-Marc Barr , Paul Bettany (Tom Jr.) , Blair Brown (Mrs. Henson) , James Caan , Patricia Clarkson (Vera)

30'ların Amerika'sında Rock dağlarında bir kasabadayız. Peşindeki gangsterlerden kaçan güzeller güzeli Grace, bir kasabaya sığınmak zorunda kalır. Kadına acıyan kasaba halkı, başlangıçta iyi niyetlerle kadına sahip çıkar ve arasına alır. Fakat kadının konumunun kendileri açısından da bir tehlike arz etmesiyle, aralarındaki ilişki farklı boyutlar kazanmaya başlayacaktır. Grace, kasabalının öteki yüzünü görmeye başlar ve çaresizliği bir kurban konumu almasına neden olur. Her filmi olağanüstü bir heyecan yaratan, günümüz sinemasının dahi isimlerinden Lars Von Trier, bir kez daha kamerasını Amerika'ya çevirerek yeni bir üçlemeye başladı. Her filmde sınırları zorlayan deneysel bir üslupla karşımıza çıkan yönetmen, bir kez daha her anlamda sarsıcı bir yapıma imza attı.

http://www.beyazperde.com/

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Karanlıkta Dans

Tür : Müzikal

Gösterim Tarihi : 1 Aralık 2000

Yönetmen : Lars Von Trier

Senaryo : Lars Von Trier

Görüntü Yönetmeni : Robby Müller

Müzik : Björk

Yapım : 2000, Almanya / Hollanda / ABD , 140 dk.

OyuncularBjörk (Selma Jezkova) , Catherine Deneuve (Kathy) , David Morse (Bill) , Peter Stormare (Jeff)

10 yaşındaki oğlu Gene ile bir karavanda yaşayan Çek göçmeni Selma Jezkova kalıtsal bir hastalık yüzünden kör olmak üzeredir. Bu hastalığını oğlunu da etkileyeceğini bilen Selma, çelik fabrikasında canla başla çalışarak biriktirdiği parayla oğlunu ameliyat ettirme arzusu içerisindedir.Ne var ki olaylar onun istediği biçimde gelişmez, komşusu ve ev sahibi olan Polis Memuru Bill, Selma'dan parasını çalınca onu öldürmek zorunda kalır ve hapisin yolunu tutar.Birçok ülkenin ortak yapımcı olarak imza attığı film, geçen sene Björk'e Cannes Film Festivali'nde "Altın Palmiye" getirmişti.Filmin tüm yapımcılarının listesi şöyle:Almanya / Hollanda / Abd / İngiltere / Danimarka / Fransa / İsveç / Finlandiya / İzlanda / Norveç

http://www.beyazperde.com/

K Dergisi

2008-04-05T19:59:00.000-07:00

Sıkıldın mı kendinden? Hergün yaptığın hatalarından, güçsüz görünmeden neden olan zaaflarından, başkalarının gözünden düşüren ama bir yandan da seni onlara denk getiren günahlarından?Kendi ruhuna ulaşamıyor olmanın sıkıntısını başkalarının ruhlarını kurcalayarak, onlar hakkında gereksiz hükümler vererek geçirmeye çalışsan da bir yanınla biliyorsun oysa sen ruhun olmadan bir hiç olduğunu ve bu onulmaz hiçliği başkalarının sözlerine bakarak, onları dinleyerek ya da dinlemeyerek, eleştirerek, severek, nefret ederek, tüketerek doldurmaktan başka bir derdin olmadığını..İnsansın sen ve insan olmanın kurallarından biri sanki kendine uzak, başkalarına yakın durmak.. Ama merak ettiğin her sorunun yanıtı, çektiğin her acının devası sende; sen bir okyanustaymış gibi yüzebilirsin kendinde boğulmaktan korkmadığın sürece..

-K dergisi, sayı 48, Cana Yalçın-

Siz hiç gerçekten yalnız kaldınız mı? Lacivert bir gece göğünün solgun ışığında kendi sularıyla sessizce yıkanan, durgun, sukünet dolu bir denize bakarak ne olduğunu tam olarak bilmeseniz de içten gelen bir sezgiyle aradığınız şeyin, tek bir dokunuşta, tek bir rolde ve tek bir mutlulukta yatmadığını düşündünüz mü?(...)Derin bir yalnızlığın en dibinde bir yerlerde, kimsesizlikten çamurlaşmış bir ruhu zorla kıpırdatmak, yaşatmak için acıklı şekillerde çabaladığınız oldu mu? Olağandan daha titrek atışlarla adeta korkarak vuran kalbinizi yatıştırmaya çalıştınız mı hiç?Avunamadığınız, tutunamadığınız, bir yerlerden kayarak inanılmaz bir hızla bir başka yerlere yuvarlandığınız ama bu arada yuvarlanmaktan ziyade bir yere varamamaktan duyduğunuz korkuyla ürperdiniz mi bir an olsun? Kim olduğunuzu, adınızın arkasında duran unvanlarınızı ya da belki önüne sonradan eklenmiş yeni bir adı bile umursamadığınız, sahip olduğunuz herşeyden, onlara tek başınıza sahip olduğunuz, paylaşamadığınız için neredeyse nefret ettiğiniz bir zaman yaşadınız mı ömrünüz boyunca?Yalnızlık ölüme benzer çoğu zaman ve ölmemek için yaşarsınız bazen sadece; ölmemek, yepyeni bir yaşama kavuşabilmek, azgın bir nehrin akıntısına kapılmamak için, tam da o akıntıya kapılmak üzereyken hayatın demirden köprüsüne bir kanca atıvermek için aşık olursunuz. Bir başka kalbin attığını duymak istemenizden kalbiniz üzerinde, bir başka tenin dokunmasını dilediğinizden teninize, sevişmek gerçekten de bütünlenmekmiş gibi arasınız kendinizi bir başkasının bedeninde...Yeni kurulan her ilişki bir yuvarlanıştır bir bakıma, ama korkmazsınız bu defa; yalnız değilsinizdir, biri durur yanınızda ve sizinle birlikte yuvarlanır EĞER GERÇEKTEN YANINIZDAYSA...

- K Dergisi, sayı: 51, Cana Yalçın -

Alejandro Gonzalez Iñárritu

2008-04-05T19:54:00.000-07:00

Adı Soyadı: Alejandro Gonzalez Iñárritu

Doğum tarihi : 15. Ağustos. 1963

Doğum yeri: New MeksicoMeslek:

Yönetmen, prodüktör.

1963 yılında Meksika’da doğan yönetmen, henüz 23 yaşındayken yönetmenlik, yapımcılık ve Meksika’nın bir numaralı rock müzik istasyonunda DJ’lik yapmaya başladı.1888 - 1990 yılları arasında Meksika yapımı altı uzun metrajlı filmin müziklerini hazırladı. 1990 yılında ise bir yapım şirketi olan Zeta Filmcilik şirketini kurdu. Polonyalı yönetmen Ludwig Margules’le birlikte tiyatrı yönetmenliği, Judith Weston’la da Maine ve Los Angeles’ta film yönetmenliği eğitimi aldı.1995’te, başrolünde Miguel Bose’nin yer aldığı ilk uzun metrajlı televizyon filmi “ Detras del Dinero’yu yönetti. Halen Zeta Yapımcılık ve Yayıncılık Grubunun ortağı olan Iñárritu, New York Uluslararası Film ve TV Festivali ile Londra Film Festivali’nde büyük ödüller almıştır.1999 yılında WFM kampanyası için FIAP’tan GRAND PRIX ödülünü alan yönetmen, 2000 yılında gösterime giren ve ilk uzun metrajlı filmi olan “ Amores Perros " ( Paramparça Aşklar – Köpekler ) filminin yapımcılığını ve yönetmenliğini yaptı.

2001 yılında “ En İyi Yabancı Film ” dalında Oscar ve Altın Küre adayı olan film, Chicago, Tokyo, Cannes, Los Angeles, Moskova, Havana Film Festivalleri gibi pek çok uluslararası festivalde toplam 30 ödül aldı.

http://www.bigglook.com/

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

21 GRAM

Tür : Dram

Gösterim Tarihi : 21 Mayıs 2004

Yönetmen : Alejandro González Iñárritu

Senaryo : Guillermo Arriaga

Görüntü Yönetmeni : Rodrigo Prieto , Fortunato Procopio

Müzik : Gustavo SantaolallaYapım : 2003, ABD , 125 dk.

OyuncularSean Penn (Paul Rivers) , Naomi Watts (Cristina Peck) , Benicio Del Toro (Jack Jordan) , Charlotte Gainsbourg (Mary Rivers) , Melissa Leo (Marianne Jordan) , Clea DuVall (Claudia) , Danny Huston (Michael) , Carly Nahon (Cathy) , Claire Pakis (Laura)

Profesör Paul Rivers ve karısı Mary, birlikteliklerinin ölüm ve yaşam arasındaki dengeyle paralel olduğunu farkederler. Adam ölümcül bir hastalığın pençesindedir ve kalp nakli için sıra beklemektedir. Kadın ise yapay döllenme sonrasında hamiledir ve çocuğunu doğurmaya hazırlanmaktadır. Christina Peck, zor geçen gençlik dönemini çabuk olgunlaşarak atlatmış iki çocuk annesi bir kadındır. Kocası Michael ve kardeşi Claudia ile birlikte çevrelerine mutluluk ve umut saçmaktadırlar. Daha düşük ekonomik düzeye sahip Marianne iki çocuğuna bir gelecek yaratmaya çalışırken, eski bir suçlu olan kocası Jack kendisini dine adamıştır.Trajik bir kaza, bu üç çift ve ailelerinin hayatlarını kesiştirecektir. Birbirlerinin de desteklerini alarak hayatlarındaki en önemli soru işaretlerini cevaplandırmaya çalışacaklardır.

http://www.beyazperde.com/

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

PARAMPARÇA AŞKLAR VE KÖPEKLER

Yönetmen : Alejandro Gonzalez Iñárritu

Senaryo : Guillermo Arriaga

Yapım : 2000, Meksika

Tür : Gerilim/Dram

OyuncularEmilio Echevarría, Jorge Salinas, Goya Toledo

Meksika şehrinde bir trafik kazası üç kişinin yaşamını yitirmesine sebep olur...Genç delikanlı Octavio, kardeşinin karısı Susana ile kaçmaya karar verir. Köpeği Kofi'yi kaçışlarına yardımcı olacak paranın elde edilmesine aracı olarak kullanırlar. Bu dokunaklı aşk üçgeni, yasak aşkın geri dönüşsüz bir yol haline gelmesiyle daha da karmaşıklaşır.Bu arada, 42 yaşındaki Daniel güzel model Valeria ile birlikte yaşamak için ailesini terk eder. Yeni hayatlarını kutladıkları gün Valeria trajik bir kazaya kurban gider. Peki her şeye sahip olduğunu düşündüğü anda tüm hayatı birdenbire değişen Daniel ne yapacaktır?Yıllarca hapis yatmış kiralık katil olarak çalışan eski komünist gerilla El Chivo kaza yerine geldiğinde Octavio'nun ölmek üzere olan köpeği Cofi'yi bulur, onu alır ve iyileştirir. Bu karşılaşma, onun acı dolu geçmişiyle başa çıkmasına yardımcı olacaktır.Özgürlük, insanoğlunun zaafları ve karmaşıklığı üzerine bir film olan " Paramparça Aşklar Köpekler ", dünyanın en büyük ve karmaşık kentinin keşmekeşini büyük bir yalınlık ve gerçekçilikle gözler önüne seriyor...

http://www.bigglook.com/

Çocuk Aklı

2008-04-05T19:50:00.000-07:00

YENİ YILDA BEKLEDİĞİM

Yeni yılda ülkemizde barış, dostluk olsun. Ülkemizde huzur olsun. Silah patlatmasınlar. Polislerin işleri hafiflesin. Askerler polislerle ülkemizi korusun. Polisler insanların kafasına vurmasın. İnsanlar dövüşmesin. Dövüşseler bile insanlarımız ayrıltsın. Çocuklar dükkanın ya da başka bir yerin camını kırıp kaçmasınlar. Çevreyi kirletmesinler. Çiçekleri ezmesinler. Huzur, dostluk, barış içinde olalım.

Onur ÖZGÜZEL

Aydınlıkevler İlköğretim Okulu 2 / F

Epiktetos = Düşünceler ve Sohbetler =

2008-04-05T19:48:00.000-07:00

TUTARLILIK

Yapacağın her işe başlamadan önce ileride neler olacağını ve arkasından neler çıkacağını iyice düşün, ondan sonra işe giriş. Bu yolu tutmazsan, yapacağın hareketten önce zevk duyarsın. Çünkü arkasından ne geleceğini gözünde canlandırmış değilsindir. Fakat sonunda rezalet kendini gösterince utanç içinde kalırsın. Olimpiyat yarışlarında birincilik kazanmayı kuşkusuz istersin. Doğrusu bunu ben de isterim. Çünkü çok şerefli bir şeydir. Fakat ilkin böyle bir girişimin sonunda olacakları iyice düşün. Bu tetkikten sonra girişimde bulunabilirsin. Önce bir düzene girmek, zorla yemek yemek, zevki okşayan her şeyden uzaklaşmak, sıcak olsun soğuk olsun belli saatlerde beden eğitimi yapmak, soğuk suyu ve şarabı gayet ölçülü içmek, bir söz ile kayıtsız şartsız beden eğitimi öğretmenine, tıpkı bir doktora olduğu gibi teslim olmak, ondan sonra yarışmalara girmek gerekir. Orada yaralanabilirsin, ayağını kırabilir, pek çok toz yutabilirisin. Bazen kamçılanabilir ve nihayet yenilebilirsin de. Bütün bunları iyice düşünüp taşındıktan sonra gönlün isterse git ve atlet ol ! Bu önlemleri almazsan bazen pehlivanları bazen gladyatörleri taklit eden, biraz önce boru çalarken biraz sonra trajediler temsile kalkarak oyun oynayan çocuklar gibi abes şeylerle uğraşmış olacaksın. Bazen atlet bazen gladyatör bazen hatip ve bütün bunlardan sonra filozof olmaya kalkacak ve gerçekte hiçbir şey olmayacaksın. Bir maymun gibi yapıldığını gördüğün her şeyi taklit edeceksin. Her şey sırası ile hoşuna gidecek. Çünkü ne yapmak istediğini önceden düşünmedin. Pervazsızca sağgörüden mahrum olarak sadece hırsının ve hevesinin rehberliği ile bu işlere atıldın. Böylece birçok kimse bir filozofu görerek ya da Euphrotes’ in hatip olduğunu duyarak, onun gibi kim söyleyebilir, hemen filozof olmak isterler.Dostum, önce yapacağın işin iç yüzünü öğrenmeye çalış. Sonra bu yükü taşıyacak kadar kuvvetli olup olmadığını anlamak için kendi karakterini incele. Pentathlo mu gladyatör mü olmak istiyorsun? Kollarına, beline, bacaklarına bak. Çünkü hepimiz aynı şey için doğmuş değiliz. Filozof mu olmak istiyorsun? Düşün ki bu mesleğe girmekle başkaları gibi yemekle beraber, ancak filozoflar kadar içebilir, onlar gibi bütün zevklere veda edebilir misin? Geceleri uyanık kalıp çalışmaya, ailenden ve dostlarından uzak kalmaya, bir esirin oyuncağı olmaya, şeref, mevki, yüksek görevler yolunda özetle her yerde geride durmaya razı olmak gerekir.Bütün bunları gözünü önüne getir ve sükutunu, özgürlüğü ve gerçeği bu ücret karşılığında satın alıp alamayacağını düşün. Eğer elinde değilse başka bir yola gir ve çocuklar gibi davranma. Bugün filozof, yarın tefeci sonra hatip ve sonra Kayser’ in kahyası olma. Bu işler birbirine uymaz. Tek bir kişi olman gerekir. İyi ya da kötü bir adam. Ya ruhunla ilgili şeylerle ya da bedeninle ilgili şeylerle uğraşmalısın. Özetle ya iç aleminin zenginliğini ya da dış alemin zenginliğini elde etmeye çalışmalısın. Demem şu ki, ya bir filozofun karakterini yahut sıradan bir adamın karakterini yeğlemelisin.

Düşünceler ve Sohbetler / Epiktetos

Herakleitos

2008-04-05T19:32:00.000-07:00

‘SAVAŞTIR

HERŞEYİN BABASI

KRALI

KİMİNİ TANRI KILDI

KİMİNİ İNSAN

KİMİNİ KÖLE

KİMİNİ ÖZGÜR”

Herakleitos

W.Shakespeare

2008-04-05T19:27:00.000-07:00

‘Bak gökyüzünün tavanı,

Pırıl pırıl parlayan altın sarısı desenlerle

Baştan başa nasıl bezenmiş.

Gördüğün kürelerin en küçüğü bile

Yörüngesinde dönerken melekler gibi şarkı söyler

Işıl ışıl gözleriyle koro halinde geçer hepsi.

Ölümsüz ruhlar duyabilir bu müziği.

Ama bir gün çürümeye mahkum olan

Bu kaba topraksı giysiye bürünmüş bizler duyamayız.”

Venedik Taciri

‘Sön cılız kandil sön ! Hayat dediğin ne ki :

Yürüyen bir gölge, bir zavallı kukla bu sahnede:

Bir saat boy gösterip, boyun kırıp gidecek !

Bir daha da duyulmayacak artık sesi.

Bir aptalın anlattığı bir masal bu,

Kuru gürültüler, deli saçmalarıyla dolu.”

Hamlet

‘Gel ey gece !

Kirpikleri kavuşturan karanlık,

Bağla gözlerini yumuşak yürekli gündüzün.

Görünmez ellerinle yırt at

Uykularımı kaçıran varlığın kader yazgısını.

Gün soluyor karga çal kanat gidiyor kara ormana,

Gündüzün iyi kulları boyunlarını büküp

Uykularına dalmak üzereler,gecenin kara güçleri

Avlarının üstüne saldırmaya hazırlanırlarken.”

Hamlet

Yaşamımızın dokusu karmakarışık bir masal, iyi ile kötü yan yana, eğer yanlışlarımız onları kırbaçlamasaydı, erdemlerimiz gurur duyardı; ve eğer erdemlerimiz onları bağrına basmasaydı suçlarımız umutsuzluğa kapılırdı.”

Yeter ki Sonu İyi Bitsin

"AMA DÜŞÜNCELER YAŞAMIN KÖLESİDİR;YAŞAMSA ZAMANIN SOYTARISI.…"

Gücünü ve imkanını aşan bir ev planı yapan ve iş yarılandığında vazgeçerek, yarı bitmiş yapıyı, ağlayan bulutlara çıplak bir kurban gibi sunarak parçalansın diye hırçın kışın zorbalığına bırakan biri gibi..”

4.Henry

Albert Camus =Amerika Günlükleri=

2008-04-05T19:24:00.000-07:00

Amerika Günlükleri

‘İki kere intihar fikri; ikincisinde

hala denize bakarken, şakaklarımda

ürkütücü yanık hissi. İnsanın

kendini nasıl öldürdüğünü şimdi

anlıyorum. Yine laf, sohbet çok ama

söylenen az. Karanlıkta yukarı

güverteye tırmanıyor, çalışmamla ilgili

bazı karalar verdikten sonra,

günü deniz, ay ve yıldızların

karşısında bitiriyorum.Su yüzeyi

hafiften ışıltılı ama derindeki

karanlığı hissediyorsunuz. İşte deniz

bu ve ben denizi bunun için

seviyorum !Yaşama çağrı,ölüme davetiye”

Albert Camus

Ingvar Amjornsen

2008-04-05T19:21:00.000-07:00

‘İşte hayat bu ! Bilebildiğimiz ne kadar az şey var ve saatte yüz yirmi ile gelen ölüm karşısında seçme şansımız sıfır. Tanrılar bir yerlerde oturmuş ipleri oynatıyorlar ve bizler tüm karşı koymamıza rağmen uysal uysal sallanıyoruz.

KOLAY DEĞİLKAFATASIMIZIN İÇİNE SIMSIKI YAPIŞMIŞ TAKİPÇİLERİ ATMAK.

Kendimi bu insanların nereye gittiklerini düşünürken buldum. Nereye gidiyorlardı? Ne yapıyorlardı? T.v. ve hafta sonu içkileri bitince neyin düşünü kuruyorlardı? Sorular. Kainat sorularla doluydu. Her birimiz dıştan ya da kendi içimizden gelecek çözümleri bekleyen birer muamma ! Görünmez perilerden,kendi yarattığımız Tanrılardan medet umuyorduk. Bekleme süresi boyunca da tekne boyuyor,içiyor veya borsa spekülasyonlarına girişiyor,çocuk yapıyor,faturaları ödüyor ya da ödemeyip bırakıyorduk. Sayılı yıllar diye düşündüm.”

Ingvar Amjornsen-Beyaz Zenciler‘

İntihara kalkışan kişi aşağılık,rezil biridir.İntihara kalkışan kişi,çevreden yalnızca nefret ve aşağılayıcı alkışlar toplayan küçük,zavallı bir yaratıktır.İntihara kalkışan kişi,cellat olarak kendini seçmektedir çünkü kimsenin bacakarasına bir tekme atacak kadar bile kendisine değer vermediğini bilir.Sıfırdır ve pis hayatına sıfır bir çözüm seçer.Ölüm bile onu aşağılamaktadır.“KÖPEK EFENDİ İSTEMEZDİ,EFENDİ KÖPEĞİN DÜNYASINI YIKMASAYDI EĞER.”

Ingvar Amjornsen-İnsan Postuna Bürünmüş Köpek

Alfred Bester = Kaplan Kaplan =

2008-04-05T19:07:00.000-07:00

Sizi domuzlar, sizi. Domuzlar gibi çürüyorsunuz. İçinizde en çoğu var, en azını kullanıyorsunuz. Beni duyuyo musunuz ha! İçinizde milyon var, kuruşları harcıyorsunuz. İçinizde bir dahi var, deliliği düşünüyosunuz. İçinizde bir kalp var, boşluklar hissediyorsunuz. Hepiniz. Her bir, hepiniz….Harcamanız için savaş gerek. Düşünmeniz için engel gerek. Büyümeniz için bi meydan okuma gerek. Kalan zamanda yerinizde sayıyosunuz. Domuzlar sizi! Tamam ya, Allah sizi kahretsin! Ben size meydan okuyom, ben. Ölün ya da yaşayıp büyük olun. Kendinizi havaya uçurup nalları dikin ya da bana gelin, sizi heybetli yapayım. Ölün sizi kahrolasılar ya da gelip beni, Gully Foyle’ yi bulun ve sizi büyük yapayım. Size yıldızları vereyim. Sizi adam edeyim.

KAPLAN! KAPLAN!

Kaplan! Kaplan! Gecenin ormanında

Işıl ışıl yanan parlak aleve,

Hangi ölümsüz el ya da göz, hangisi,

Kurabilirdi korkunç simetrini?

Hangi uzak derinlerde, göklerde

Yandı senin ateşin gözlerinde?

O hangi kanatla yükselebilir?

Hangi el ateşi kavrayabilir?

Ve hangi omuz ve hangi beceri

Kalbinin kaslarını bükebildi?

Ve kalbin çarpmaya başladığında,

Hangi dehşetli el, ayaklar ya da

Neydi çekiç? Ya zincir neydi?

Beynin nasıl bir fırtınanın içindeydi?

Neydi örs? Ve hangi dehşetli kabza

Ölümcül korkularını alabilir avcuna ?

Yıldızlar mızraklarını aşağıya atınca,

Göğü sulayınca gözyaşlarıyla,

Güldü mü o, görünce eserini?

Kuzu’yu yaratan mı yarattı seni?

Kaplan! Kaplan! Gecenin ormanında

Işıl ışıl yanan parlak aleve,

Hangi ölümsüz el ya da göz, hangisi,

Kurabilir o korkunç simetrini?

William Blake

Oscar Wilde = Reading Hapishanesi Baladı =

2008-04-05T19:01:00.000-07:00

Reading Hapishanesi Baladı

Yürüyordu mahkumlar arasında

Sırtında yırtık bir elbise vardı.

Ve bir oyuncu şapkası başında

Adımları usuldu, tasasızdı

Ama onun kadar büyük bir tutkuyla

Kimse bakamazdı gün ışığına.

Onun gibi kimseler bakamazdı

Bakamazdı böylesine tutkuyla

Mahkumların gökyüzü dedikleri

Bu küçük ve mavi bez parçasına

Gümüş yelkenleri ile göklerde

Süzüle süzüle giden buluta.

Oscar Wilde

şEHİR - Konstantinos Kavafis

2008-04-05T18:57:00.000-07:00

ŞEHİR

‘Bir başka ülkeye,bir başka denize giderim’ dedin,

‘bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet.

Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;

-bir ceset gibi-gömülü kalbim.

Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?

Yüzümü nereye çevirsem,nereye baksam,

kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,

boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.

”Yeni bir ülke bulamazsın,başka bir şehir bulamazsın.

Bu şehir arkandan gelecektir,sen gene aynı sokaklarda

dolaşacaksın.Aynı mahallede kocayacaksın;

aynı evlerde ak düşecek saçlarına.

Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda.

Başka bir şey umma.

-Ömrünü nasıl tükettiysen burada,bu köşecikte,

Öyle tükettin demektir bütün yeryüzünü de.”

Konstantinos Kavafis

Kortej

2008-04-05T18:53:00.000-07:00

Kortej

Sen bir akşam sefasına çıkarsın bende

Ben içime yaklaşamam

Uyuşur bedenim…

Kalbime baykuşlar doluşur

Hepsi de nefessizlikten ölür

Yarasalar cenaze töreni düzenler

Ve cesetler geceye gömülür…

Soluyamaz ciğerlerim havayı

Yaşama krizi geçiririm

Acile taşınırım ambulansla

Yolda çocukluğum düşürülür

Kriz geçer

Bulunamaz çocukluğum

Eksik dururum

Sen bir akşam sefasına çıkarsın bende

Ben ilk otobüse bilet keser

Kaçarım kendimden

Aklım ihbar eder

Bulunurum

Söylenecek tüm sözleri tüketir

Borca girerim

Dilime haciz gelir

Susturulurum

En yalnız yerimi dayarım kafama

Rus ruleti oynarım

Her seferinde vurulurum vuruken

Ağlarım…

Çok ağlarım…

Ama ölmem !!! ...

Sen bir akçam sefasına çıkarsın bende

Ben içime hiç yaklaşamam…..

savaş alanına döner kaderim….

M. Akif Gündoğdu

= ZeN =

2008-04-05T18:48:00.000-07:00

Karanlıkta yalnızca karanlık yanı görmeyin.

Aydınlıkta, yalnızca aydınlık yanı görmeyin,

Bu ikisi, birbirlerinden ayrılmadan varolurlar.

Kutsal Zen Metni

2008-04-05T18:42:00.001-07:00

Snowboard'un Tarihi

70li yillarin baslarinda Bob Webber, Tom Sims, Jake Burton Carpenter, Chuck Barfoot ve Dimitrijie Milovich'tan olusan surf tahtasi dizayn eden grup tarafindan dusunulmus ve prototipleri olusturulmustur. Iclerinden Bob Weber 1972 yilinda snowboardun patentini alarak ilk resmi snowboardu yaratmistir. Onceleri snowboard yarismalarina katilan universite ogrencisi Burton, daha sonralarda bunu gelistirmeyi kafasina koymustur. ( lk temelleri küçük water ski şeklinde ucunda ip olan ve ayakta durulan bölümde ortadan arkaya kadar kaymayı önleyici pütürlü olan ve çocukken kaydığımız kızaklara benzer snurfer'la atılmıştır.Bu fikrin sahibi 1960 lı yıllarda Sherman Poppin'di.Zaman ilerledikçe bir grup rahatsız üniversite öğrencisi eğlenceli yarışlar düzenlemeye başladılar,tabi ki sizlerinde tahmin edebileceği gibi Jake Burton da bu değişiklik arayışı içinde olan kişilerden biriydi.Sonra bu yarışmalar esnasında, vahiy şeklinde bir fikir indi Burton'un aklına,"Ayakları borda sabitlemek" -evet, evet harika bir fikirdi bu,bu sayede ellerini yarışta kullanmaya ihtiyacı olmayacaktı.Bunun ne kadar zekice bir fikir olduğunu yarışları kazanmaya başlayınca daha da iyi anladı Burton. ) Snowboardla onceden ilgilenenler bu soyadlarinin bazilarini coktan duymuslardir. Ozellikle Bob Weber'den 1990 yilinda patenti alan Jake Burton'in kurdugu Burton firmasi gunumuzde de snowboard sektorunun en gozde markalarindandir.
Ilk tasarlanmaya baslandiginda kizak tarzinda dizayn edilen snowboarda daha sonralari baglamalarak eklenerek kullanim rahatligi saglanmis ve bu da snowboardun populerligini arttirmistir. Gunumuzde snowboard, kayagin pabucunu dama atma seviyesine gelmistir. Ozellikle giysilerinin gunluk giysilere yakin tarzda tasarlanmasi, snowboardcunun yan ve esnek durusu bilhassa gencler arasinda bir anda snowboardu bir tutku haline getirmistir. Kayak kokenli insanlar icinde hizla snowboard ogrenme istegi dogmus, usenenlerde ise snowboarda karsi karalama kampanyasi baslatilmistir :) .

http://www.snowboard.gen.tr/

http://www.snovbordtr.com/

2008-04-05T18:40:00.001-07:00

ELİF ŞAFAK Siyah Süt

Post - natal depresyon gibi "ince" bir konuda bir kadının kendi itiraflarını paylaşması elbet ki çok güzel. Eminim ülkemizde pek çok çift için de yön verici bir kitap olacaktır. Kitap kurgusunda bir kopukluk olmamasına rağmen ne var ki belli bir yerden sonra insanı boğan bir anlatıma dönüşmekte. Kitap, başlangıçtaki "farklılık" ığını ve akıcılığını kaybediyor. Özellikle içsel sorgulamalar biraz daha ayak altı hale geliyor. Nitekim, Siyah Süt, Elif Şafak' ın çok güzel ifade ettiği "suya yazar" gibi değil de .. Bir akar biraz durur cinsinden olmuş...Doğan Kitap, 2007ELİF ŞAFAKElif Şafak, 1971, Strasbourg doğumlu. ODTÜ Uluslararası İlişkiler Bölümü nü bitirdi, yüksek lisansını aynı üniversitede Kadın Çalışmaları Bölümü nde, doktorasını ise Siyaset Bilimi alanında tamamladı. "Bektaşi ve Mevlevi Düşüncesinde Kadınsılık-Döngüsellik" konulu yüksek lisans tezi Sosyal Bilimler Derneği nce ödüllendirildi. İlk öykü kitabı Kem Gözlere Anadolu 1994 yılında yayımlandı. İlk romanı Pinhan ile 1998 yılı Mevlana Büyük Ödülü nü aldı. Bunu Şehrin Aynaları ve yazara 2000 yılı Türkiye Yazarlar Birliği Ödülü nü kazandıran Mahrem izledi. Bu romanıyla geniş bir okur kesimince tanınan yazar, diğer romanları gibi Metis Edebiyat dizisinde yayımlanan Bit Palas (2002) ve Araf ı (2004) yazdı. Kadınlık, kimlik, kültürel bölünme, dil ve edebiyat konulu yazılarını Med-Cezir de (2005) bir araya getirdi. Bir süredir ABD de yaşayan Elif Şafak Avrupa ve ABD de çeşitli gazete ve dergilere yazmakta, Michigan Üniversitesi nin ardından Arizona Üniversitesi nde öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Kitapları çeşitli dillere çevrilen Elif Şafak ın İngilizce kaleme aldığı son romanı Baba ve Piç (2006), dünyanın önde gelen yayınevlerinden Viking/Penguin tarafından basılmıştır(2007).

http://www.elifsafak.us/

Büyük Yargıç M.

2008-04-05T18:38:00.001-07:00

Sanırım tan ağarmakta. Beni yıkıntılarımın içinden çekip bir bütün halinde yere fırlatıyor N. İnfaz tarihim ikiye bölünmüş. Büyük yargıç M. hücrede fazla beslendiğimi düşünmüş olsa ki sadece dar ağacının kurulması için fazladan süre veriyor. Piyon yargıç N'nin vicdan kırıntılarından bir merhamet sahnesi takılıyor yüreğine bir sonraki güneşin doğuşunu da görsün diyor.Aslında büyük yargıç haklı, bir sonraki güneşin doğuşunu beklemenin hüznü, sevincini bir kaşık suda boğacak.

Diydem BAYLAN

2008-04-05T18:29:00.000-07:00

“Sağ elini sol omzundan aşağıya doğru uzat ve kürek kemiklerine dokun. Biraz daha belirginleştiğini, ele geldiğini hissedebilirsin. Onlar senin kanatların. Kendini yalnız hissettiğinde balkondan Akdeniz’e uçman, kendini özgür hissettiğinde bunu gökyüzü ile ödüllendirmen ve beni özlediğinde uçup yanıma gelmen için oradalar. Farkında mıydın bilmem ama onlar hep oradaydılar. Sen bana arkanı döndüğünde onları öper ve ikimizin de aynı olduğunu bilir, yatağa hoşça kal derdim.”

Özgür Özgök